Herken je dit?

• Je wilt het liefste van fotografie je werk maken, maar je weet niet hoe. 
  Je voelt aan alles: dit is wat je wilt.
  Je hebt jezelf al zo vaak voorgenomen om er nu écht voor te gaan. Maar toch blijft je camera te vaak in je tas. Je kijkt tutorials, maakt plannen, maar je mist structuur en blijft hangen. Je wilt professionele portretten maken, maar je ziet zelf dat je foto’s nog niet het niveau hebben dat nodig is. Het mist nét dat professionele gevoel. Hoe maak ik dan wel die stap?

 

•  Je kunt fotograferen in de manuele stand, maar je hebt het gevoel dat je fundament voor portretfotografie nog niet gelegd is. 
  Je hebt een shoot met een vriendin voorbereid en toch sta je op moment suprême te hannesen met je instellingen. Hoe zat het ook alweer? Hoe ver plaats je het model van de achtergrond? Waar ga jij staan als fotograaf? 
  
  Je komt thuis en bekijkt de beelden op je computer. Shit, een gaaf beeld maar toch onscherpe ogen. Je scrolt verder. Een toffe pose, scherpe ogen maar toch klopt er iets niet: afgehakte handen of voeten die er net niet op staan. Je baalt als een stekker. 

 

• Je worstelt met verschillende lichtsituaties, je wilt in elke lichtsituatie sterke portretten maken. Waarom lukt het nu in de ene situatie wel en de andere niet? Het lukt je om buiten portretten te maken op een bewolkte dag, maar hoe moet het nu op een zonnige dag met hard licht? Of hoe moet dat nu als ik op een kantoor portretten moet gaan maken met die heerlijke TL-buizen? Wat als er niet genoeg licht is? Van studiolampen raak je enigszins in paniek. Je weet wat je mooi vindt, maar nog niet hoe jij dit voor elkaar krijgt. 
   

• Je model lijkt het niet te snappen en jij voelt je ongemakkelijk.
  Je hebt een beeld in je hoofd, maar het lukt je niet om het over te brengen. Je model kijkt je vragend aan, terwijl jij nog zit te klooien met je instellingen. Je probeert aanwijzingen te geven, maar het voelt ongemakkelijk en geforceerd. Intussen ben je stikjaloers op fotografen die moeiteloos contact maken, duidelijke aanwijzingen geven en ontspannen beelden schieten. Jij weet: dit wil ik óók kunnen — maar nu blokkeer je. De spontane sfeer die je voor je zag? Die blijft uit. En jij blijft achter met frustratie en twijfel. 
   

• Je twijfelt of je portretten goed genoeg zijn 
  Een vriendin van je heeft een klus voor je geregeld! Ze kent iemand die portretfoto’s nodig heeft voor haar website. Dit lijkt je super gaaf om te doen, tegelijkertijd krijg je knikkende knieën. “Kan ik dit wel?” Wat als het niet lukt? Wat als zij ontevreden is over de foto’s? Wanneer is een portretfoto goed genoeg? 
   

• Wat gebeurt er als je geen actie onderneemt?
  Je kent jezelf als een doorzetter en iemand die ervoor gaat. Nu laat je het liggen. Je stelt jezelf teleur. Je volgt je hart niet en dat maakt je verdrietig en de stap om te gaan voor je droom wordt steeds moeilijker om te nemen. Je blijft werken in je huidige baan, die je steeds meer tegen begint te staan. Voor je het weet ben je 5 jaar verder en heb je nog steeds geen stap gezet. Je gaat die mooie portretten niet maken, terwijl je stiekem weet dat je dit wel in je hebt. Je wordt geen betere fotograaf geworden dan nu, terwijl dit er wel in had gezeten.